september 14

0 comments

Mediteren

Ik kan niet mediteren, help!

Elk zelfhulpboek heeft het erover: mediteren en al je problemen zijn verholpen. Maar wat nu als je niet kan mediteren? Wat nu als het je gewoon níet lukt? Ik kon eerst niet mediteren en nu wel. Nu vind ik het zelfs heerlijk!


Allereerst, ik denk dat (bijna) iedereen kan leren mediteren. Maar ik denk dat het niet altijd op wilskracht gaat. Ik denk dat er soms omwegen nodig zijn. Ik zal het hieronder uitleggen.


Ik begon ooit op mijn slaapkamer met mediteren. Ik ging op de rand van mijn bed zitten, deed mijn ogen dicht, en probeerde alle gedachten die ik had, te negeren. Maar dat lukte natuurlijk niet (dat is ook niet de bedoeling van meditatie, maar daarover later meer). Uiteindelijk deed ik maar wat rek-en strekoefeningen, die overigens ook best fijn aanvoelden. Maar echt mediteren was het niet. Ik kon de rust er niet voor vinden. De grap is nu dat mediteren juist die rust kan bréngen, maar dan moet je wel weten hoe.

Van yoga naar meditatieles


Een aantal jaar later vroeg een vriendin van mij of ik mee ging naar yoga. Nou omdat het ‘poweryoga’ heette, wilde ik wel, sportfanaat die ik toen was. Maar ik kon bijna mijn gegiechel niet onderdrukken, toen de lerares eindige met ‘neem alle energie uit de ruimte’ tot je. Welke energie?? dacht ik cynisch. Toch ging ik door met yoga, omdat het totáál wat anders was dan ik gewend was, en het lekker was om te voelen hoe sterk mijn lijf was. Aansluitend op die yogalessen volgde meditatieles of ‘mindfullness’. Door de yoga was ik al iets meer ontspannen, en op aandringen van mijn vriendin deed ik daarna een meditatieles. Eigenlijk was dat een les in liggen of zitten, vond ik destijds. Omdat ik nogal fanatiek was in het sporten, voelde het soms een beetje nutteloos, in ieder geval a-sportief. Toch ben ik blij dat ik zo braaf was om de aanwijzingen van de lerares op te volgen.

Ondanks het feit dat de meditatieles destijds mij niet bracht wat het me nu brengt, heb ik daar wel wat geleerd. Ik vond het verbazend hoe serieus de anderen in de les waren en alle aanwijzingen zonder gêne opvolgde. Door je linkerneusgat inademen, door je rechterneusgat uit, in een kaarsje staren, ik deed het allemaal. Blijkbaar was het toch normaler dan dat ik dacht. Het gevoel van me opgelaten voelen, verdween hierdoor een beetje.

De juiste fase in je leven

Toch kon ik zo’n meditatie thuis niet herhalen. Maar eigenlijk wilde ik dat ook niet per se. Had daar zelfs geen behoefte aan. Nu besef ik me dat destijds de omstandigheden er ook niet naar waren. Ik was te druk, stond teveel ‘aan’, zat teveel ‘in mijn hoofd’, werkte bijna fulltime, had een druk sociaal leven, kreeg een kind etc, waardoor het niet gek was dat ik niet kon mediteren. Toch las ik zo nu en dan in blaadjes dat het echt goed was om te mediteren. Het hoefde elke ochtend maar 10 minuten. Dat is toch wel in te passen? Echter bleef het een ver-van-mijn-bed-show. Ik bleef liever 10 minuten langer in bed liggen, óf zag niet wat het me zou kunnen brengen. Dus het bleef bij: oja, ik zou eigenlijk echt (meer) moeten mediteren, omdat bewezen is dat het gezond is… (want dat is het). Dus zelfs de wetenschap dat mediteren gezond is, zorgde er niet voor dat ik het ging beoefenen.
Terugkijkend snap ik totaal dat het me niet lukte om te mediteren zoals ik nu doe. En ik denk dat het ook niet erg is, dat het misschien zelfs wel verbonden is aan een bepaalde leeftijdsfase. Want de meesten hoogopgeleiden mensen werken keihard aan hun carrière, tot ten minste hun 30ste. Dat zorgt voor een (natuurlijke) dosis spanning en stress. Sowieso zijn de levens van twintigers en dertigers vrij druk. Natuurlijk past daar een meditatieles of yoga wel bij, maar dan is het nog geen ‘way of life’. Eerder iets wat je erbij doet, omdat je nu eenmaal een paar uur per week wilt sporten of ontspannen.
Dus ik denk dat je sowieso zacht mag zijn voor jezelf als je in de twintig of dertig bent: mediteren is goed, maar verwacht geen wonderen en wees niet te streng voor jezelf als het niet lukt.


Verdriet eerst verwerken

Wat zorgt dan wel voor wonderen bij mediteren, vraag je je misschien af. Voor mij persoonlijk is dat een andere weg geweest. Een weg die in eerste instantie ver af lijkt te staan van mediteren: Ik koos ervoor om mijzelf beter te gaan leren kennen (al dacht ik dat ik mijzelf supergoed kende natuurlijk), want ik wilde authentieker en zelfverzekerder worden.
Door opleidingen, speciaal lichaamswerk en bewustwording van allerlei zaken in mijn hoofd, besefte ik dat er in mij eigenlijk veel verdriet huisde. Heb ik dan zo’n enorm slechte jeugd of andere ervaringen gehad? Niet per se. Uiteraard is het heftig als kind als je ouders scheiden, of als je hoort dat je vader niet je biologische vader is, of als je je beseft dat je emotioneel niet de aandacht hebt gekregen die je nodig had van je moeder, of dat je zelf bent gescheiden, maar ik dacht dat ik dat wel een plekje had gegeven. En nou komt het: já, ik had het met mijn verstand een plekje gegeven. Ik kon er luchtig over praten. Niks aan de hand.

Blokkades oplossen


Maar, zo weet ik nu, dat verdriet is ook – geheel onbewust natuurlijk – ín mijn lichaam gaan zitten! En zolang dat in mijn lichaam zat, kon ik niet goed ontspannen. Niet ‘diep’ ontspannen. En laat ontspanning nu een toverwoord zijn bij meditatie! Dat is voor mij in ieder geval zo: voor mij is meditatie een vorm van diepe ontspanning, terwijl je wakker bent.
Túúrlijk, denk je misschien. Het verdriet is in je lichaam gaan zitten. Yeah right. Ik kan je ook niet via deze blog overtuigen dat dat het geval is natuurlijk, maar wellicht heb je, zoals de meesten van ons, een blessure die standaard terugkomt. Of heb je een zwakke plek in je lichaam, zoals je longen, je rug, je heupen of je benen. En waarschijnlijk heb je er alles aan gedaan om dat te genezen, en heb je meer gesport, meer oefeningen gedaan, ben je naar de fysiotherapeut geweest, de specialist…. Maar stel nu dat die zwakke plek er nog zit. Is het dan geen leuk experiment (als al je medische opties zijn uitgeput) om te kijken of die plek iets te maken heeft met iets geheel anders? En onbewust een blokkade vormt?

Meditatie lukte opeens


En ik beweer niet dat elke zwakke plek in je lichaam verbonden is aan onbewust verdriet en spanning, maar voor mij gold dat wel. Toen dat eenmaal was opgelost…damn…tóen kon ik pas goed mediteren! Sterker nog, opeens wil ik van binnenuit meer mediteren en gaat het soms bijna vanzelf! Terwijl ik er eerst moeite voor moest doen, mijn gedachten alle kanten op gingen, lukt het me nu om bijna direct in meditatieve toestand te zijn. Nu komt mijn drijfveer om te mediteren van binnenuit: ik wil het zelf. Terwijl voorheen het een externe drijfveer was: ‘want iedereen doet het, want het is gezond etc’.


Wat brengt mediteren me? Heel bijzondere dingen… Inzichten bijvoorbeeld waar ik anders nooit op gekomen was, maar ook warme voeten 😊 én, soms brengt het wat magie, maar ga dat vooral zelf ontdekken. Tevens kan, als er niet téveel verdriet in je huist, het ook werken bij het oplossen van het verdriet.


Wil jij leren mediteren? Of meer rust in je leven en denk je dat mediteren jou wat gaat brengen? Maar lukt het je nu niet?
Neem dan contact met mij op, zodat we in een aantal sessies ervoor kunnen zorgen dat je je meer en dieper kunt ontspannen, het toverwoord voor een fijne meditatie.


Tags


You may also like

Leave a Repl​​​​​y

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Direct Your Visitors to a Clear Action at the Bottom of the Page